Subjecten Structuren

Ik de waar nemer. Subjecten worden neergeslagen tot dagdromen. Object geesteskind.

Mijn tot objecten gedagdroomde tekeningen zijn naakt, geen naakten. Overleden bloemen tot structuur gereduceerd vinden hun nieuwe vorm als landschap.

 Reconstructies van de waarneming. De bron wordt verteerd, uitgekauwd en in een gevecht van krijt op papier vergeten. De spanningsboog van het daadwerkelijke tekenen moet kort zijn. Er is concentratie in schetsen, schrapen, boetseren en vormen van het beeld op papier.

Het naakt is huid, de verstilling, een trilling die doordringt tot in de atmosfeer. Te naakt om waar te zijn, of een waarheid ontdaan van uiterlijkheden. Huid afgestroopt en losgeweekt van de dagelijkse schijn.  Daar liggen verhalen die verteld willen worden.

Het gevoel van ongemak. Vertederend is de dood.

In de grafiek heb ik een lange geschiedenis. Deze heeft mij gebracht tot werkplaatsmeester grafiek en zeefdruk aan het AKV | sint Joost. Getekende beelden recycle ik met de handen in de inkt tot zeefdruk en toyobo.

In mijn illustreren is het lekker om het vrije werk los te laten en meer toegepast te werken. In de vertaalslag van poëzie, het narratieve of een simpele gedachte naar een tekening kom ik op kleine vondsten. Dit zonder al te letterlijk de tekst uit te beelden. Het is lezen, herlezen en deels weer vergeten. Dan aan t schetsen en uiteindelijk verder in photoshop perfectioneren.